Moja recenzja Odkryj swoje wewnętrzne dziecko

 Dziś chciałabym się z wami podzielić moimi refleksjami po przeczytaniu książki Stefanie Stahl "Odkryj swoje wewnętrzne dziecko - Klucz do rozwiązania (prawie) wszystkich problemów". Jeśli ktoś jest zainteresowany rozwojem osobistym, sposobami na radzenie sobie z różnymi schematami myślowymi, jakie nabywamy w ciągu swojego życia, to, moim zdaniem, jest to pozycja obowiązkowa.

      W książce autorka skupia się na dwóch aspektach wewnętrznego dziecka. Jednym z nim jest Dziecko Cienia i Dziecko Słońca. Na Dziecko Cienia składają się nasze negatywne schematy myślowe nabyte w trakcie życia, zazwyczaj w fazie rozwoju, jak byliśmy dziećmi. Nabyte w sposób nieświadomy, od, tym bardziej, często nieświadomych tego rodziców. Rodzice również mogli takie schematy nabrać od swoich rodziców i zwyczajnie je powielają. Bo, o ile nie wchodzą tutaj znęcania psychiczne i fizyczne, rodzice na pewno nie chcą, żeby dziecko myślało o sobie, że jest bezwartościowe albo miało poczucie swojej wartości na bardzo niskim poziomie. A mimo wszystko, niektórymi sytuacjami, czy rzucanymi zdaniami w stronę dziecka, doprowadzają do tego. Sama również wiem, jak niebezpieczne mogą być również porównywania dzieci czy to w odniesieniu do rodzeństwa, czy kolegów z klasy i jakie może to nieść konsekwencje w życiu dorosłym.

            Dziecko Słońca, natomiast, to ta część w nas, to ten wewnętrzny stan, "który wszyscy kochamy". To ten stan, który osiągamy, kiedy można nas porównać do beztroskiej radości dziecka, które się nie porównuje, ma w sobie chęć przygody i spontaniczność, a już na pewno nie myśli, co inni o nim pomyślą. 

    Autorka skupia się również na genetycznym uwarunkowaniu, jaki ma wpływ na nasze życie. Zauważa, co myślę, duża część osób może potwierdzić, że złe doświadczenia bardziej utrwalają się w naszej pamięci, niż te dobre wiadomości.(...) "Przyczyną tego jest fakt, że do przeżycia ważniejsze jest dla nas zwracanie uwagi na niebezpieczeństwa, a nie na sytuacje, w których wszystko przebiega naturalnie".(...) Czyli działamy, niczym się nie różniąc od naszych pokoleń z epoki kamienia, dla których wykrywanie niebezpieczeństwa było na pierwszym miejscu, ponieważ tak samo dbali o przetrwanie. Nie powinniśmy dać się ponieść takiej sytuacji, gdzie jedno negatywne uczucie potrafi przyćmić 50 pozytywnych.

    "Postrzegasz siebie i ludzi wokół przez pryzmat własnych schematów myślowych i to jest twoje indywidualne zniekształcenie poznawcze, projekcja rzeczywistości przefiltrowana wychowaniem". To właściwie oznacza, że, o ile będziemy nad tym pracować, czy to sami, czy z pomocą specjalistów, jesteśmy w stanie sami to zmienić. Dalej kierując się taką projekcją wyobrażeń, autorka zauważa rzecz, która mi również mocno coś uświadomiła. Jeśli myślisz o sobie dobrze, to zakładamy, że inni też tak o nas myślą i odwrotnie. Autorka pisze dalej, żeby wyobrazić sobie, że żyjesz na bezludnej wyspie. Wtedy taki problem byłby dla nas  obojętny, nawet by to nie było problemem. Myśląc w sposób, co myślą o nas inni, zamęczamy właśnie samych siebie. jest do mechanizm odwróconego poczucia własnej wartości. Mam nadzieję, że w końcu każdy dojdzie do takiego wniosku, że nie ma to sensu. Mi zajęło to dużo czasu i w sumie jeszcze dalej ta myśl potrafi jeszcze się pojawić, bo niestety jest to normalne. W piramidzie potrzeb Maslowa, potrzeba akceptacji jest tuż za potrzebami fizjologicznymi oraz potrzebą bezpieczeństwa, a więc bardzo wysoko. Chcemy być doceniani, lubiani i jest to fajne, o ile w tym wszystkim nie zatracamy samych siebie, stawiając "ja' postrzegane przez innych nad własnym "ja".

                                        

Autorka analizuje różne strategie, jakie przyjmujemy, jako dorośli, w związku ze schematami myślowymi takimi jak:

- do niczego się nie nadaje

- jestem sam

- jestem nieważny

- muszę się dopasować

- sam tego nie zrobię.

    Między dwoma wymienionymi wcześniej formami wewnętrznego dziecka, autorka przeplata wewnętrznego Dorosłego. Autorka zaznacza, jak racjonalnie oddzielać swoje uczucia i spadku nastrojów, w którym wewnętrzny Dorosły musi wniknąć w umysł dziecko cienia, by zrozumieć, np dlaczego tak trudno mu podejmować decyzje, dlaczego czuje tyle leku. Nieświadomi niczego w dorosłym życiu radzimy sobie z tym poprzez różne strategie, jak np. dążenie do perfekcjonizmu, ogrywanie jakiejś roli, tj. zakładanie maski i bycie nieprawdziwym sobą, uzależnienia, narcyzm. Autorka opisuje te strategie zauważając nie tylko złe strony, ale i dobre, które każda strategia posiada. Co pewien fragment występują również ćwiczenia, które można samemu wykonać. Można je wykonywać od razu, a są też takie, które można wdrażać w ciągu życia. Uczą zmiany sposobu myślenia, nabycia lepszych nawyków, a wszystko to zmierza do poprawy jakości życia. Warto sobie zaznaczać  takie fragmenty i wracać do nich. 

     W końcowych rozdziałach autorka skupia się na metodach postrzegania myśli, emocji, a więc, co za tym idzie, otaczającego nas świata. Niektóre tytuły tych rozdziałów wskazują ścieżki, jakie należy obrać: "Słuchaj", "Rozpoznaj moment, kiedy musisz odpuścić", "Zaufaj sobie i życiu", "Reguluj swoje emocje", "Ćwicz się w empatii" i bardzo ważne "Pozwól sobie być sobą":)

     Czytając książkę nie śpieszyłam się z nią, bo nie jest to pozycja do szybkiego czytania tylko raczej przeczytania jednego czy dwóch rozdziałów naraz, żeby sobie coś przemyśleć albo przyswoić tą garść informacji, zanim przejdzie się dalej. A najlepiej, jak pisałam wyżej zaznaczać sobie fragmenty, które dają do myślenia. 

    Jestem ciekawa waszych doświadczeń po zetknięciu z tą książką, a może właśnie ktoś się przekonał do rozpoczęcia tej lektury. Chętnie poznam Wasze opinie!

Cytat z pierwszej strony książki

"Większość cieni w naszym życiu powstaje wtedy, gdy my sami zasłaniamy sobie słońce"

~~Ralph Waldo Emerson~~

"Jeśli kiedykolwiek zamierzasz cieszyć się życiem – teraz jest na to czas – nie jutro, nie za rok. Dzisiaj powinno być zawsze najwspanialszym dniem".

~~Thomas Dreier~~